บทความ

กำลังแสดงโพสต์จาก กันยายน, 2016

ใจหยุดสว่างแค่แวบเดียว ได้อานิสงส์ยิ่งใหญ่ไพศาล

รูปภาพ
ทำใจให้หยุดนิ่ง  ให้ใจใส ๆ หยุดประเดี๋ยวเดียวเท่านั้นแหละความสว่างเกิดขึ้นแค่ช่วงระยะเวลา งูแลบลิ้น ช้างพัดใบหู หรือฟ้าแลบแปบเดียวได้บุญ ได้อานิสงส์ ยิ่งใหญ่ไพศาลนัก มากกว่าสร้างถาวรวัตถุใด ๆ เพราะว่าหยุดกับนิ่งนี่แหละ เป็นทางไปสู่อายตนนิพพานจะเข้าสู่เส้นทางสายกลางภายใน เส้นทางของพระอริยเจ้าเส้นทางของพระอรหันต์ พระปัจเจกพุทธเจ้า พระสัพพัญญูพุทธเจ้าท่านเดินทางในเส้นทางสายกลางอย่างนี้แหละ คุณครูไม่ใหญ่
๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๕

ใจหยุด ใจนิ่ง...เข้าถึงบรมสุข

รูปภาพ
พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์ทรงค้นพบว่าความสุขที่แท้จริงนั้นอยู่ในตัวเรา ไม่ต้องไปแสวงหาที่ไหนถ้าแสวงหาผิดที่ก็ไม่พบ ถ้าแสวงหาถูกที่จึงจะพบเมื่อพบแล้วพระองค์ก็สรุปให้ฟังว่านตฺถิ สนฺติปรํ สุขํใจหยุด ใจนิ่ง เป็นบรมสุข คือ ใจที่ปลด ปล่อย วาง จากอารมณ์ต่าง ๆ ทั้งหมดจากความยินดียินร้าย ในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัสธรรมารมณ์ต่าง ๆ เหล่านั้น สิ่งที่เป็นภายนอกให้หันกลับมาหยุดนิ่งอยู่ภายใน สิ่งต่าง ๆ เหล่านั้นไม่ใช่ของจริงเป็นเพียงแค่เครื่องอาศัยชั่วคราวเท่านั้น ไม่ช้าก็จะแตกดับไปเกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็เสื่อมสลายไป ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตามเนื่องจากไม่ใช่ของจริง มันจึงมีสภาพอย่างนั้น จะเป็นคน เป็นสัตว์ เป็นสิ่งของ จะเป็นอะไรก็ตาม ก็เป็นอย่างนั้นแหละ พระองค์สอนให้เราได้รู้จักว่าเมื่อมันไม่ใช่ของจริง มันมีอาการเปลี่ยนแปลงอย่างนั้นจึงไม่ควรไปยึดมั่นถือมั่นว่า นั่นเป็นของเรา นั่นเป็นตัวเราถ้ายึดแล้วก็ไม่ได้อะไร พลอยแต่ทำให้เกิดความทุกข์ใจ
แต่สิ่งที่เป็นของจริงนั้น อยู่ในกลางใจเรา ในกลางของกลางตัวเรา... ตรงที่ใจหยุดใจนิ่งนั่นแหละ
คุณครูไม่ใหญ่
๒๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๑

"สัมมาอะระหัง" กลั่นใจได้

รูปภาพ
ให้มีคำภาวนา สัมมาอะระหัง ในใจ ควบคู่กันไปกับภารกิจภาวนาไปเรื่อย ๆ ในทุกอิริยาบถทุกกิจกรรม ภาวนาอย่างเป็นสุขใจ สบายใจเพราะเรากำลังทำความดี การภาวนา สัมมาอะระหัง สามารถทำได้ตลอดเวลา แม้ยามโกรธ เราก็ภาวนา สัมมาอะระหัง ในใจได้ ความโกรธนั้นก็จะมลายหายไป ความทุกข์อะไรเกิดขึ้น เราก็ภาวนาได้ ความทุกข์นั้นก็จะหายไป แม้มีความสุขเกิดขึ้นมา เราภาวนา ก็จะเพิ่มเติมความสุขให้มากขึ้น จะเห็นได้ว่า การภาวนา สัมมาอะระหัง ไม่ได้ขัดกับการทำมาหากินเลยเหมือนเราขับรถไปด้วย คุยไปด้วย ใช้ทั้งมือ ทั้งขา ทั้งตา ทั้งหู ทั้งปากพูดไปด้วยเรายังทำได้ การภาวนาก็เช่นเดียวกัน เป็นงานทางใจ เพราะฉะนั้น จะทำมาหากินหรือจะทำอะไร ก็ทำไปเถอะแต่ในขณะเดียวกัน เราก็ภาวนา สัมมาอะระหัง ไปด้วย ทำด้วยใจที่เบิกบาน มีความสุข คุณครูไม่ใหญ่
๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๑

การปฏิบัติธรรมต้องใจเย็น ๆ

รูปภาพ
การปฏิบัติธรรมเพื่อให้เข้าถึงธรรมนั้น เราจะเร่งรีบ เร่งร้อนไม่ได้เหมือนต้นไม้ เหมือนร่างกายของเราอย่างนี้แหละ มันจะค่อย ๆ เจริญเติบโตไปตามลำดับ ทางจิตใจ เมื่อเราทำสมาธิทุกวัน ปฏิบัติธรรมทุกวันฝึกใจหยุด ใจนิ่ง ให้มีชั่วโมงหยุด ชั่วโมงนิ่ง ชั่วโมงกลางให้มาก ๆเหมือนนักบินมีชั่วโมงบินอย่างนั้น เมื่อเราปฏิบัติธรรมทุกวัน สมาธิก็จะค่อย ๆ ถูกสะสมไปทีละเล็กทีละน้อยใจของเราที่หยาบก็จะค่อย ๆ ถูกขัดเกลาให้ละเอียดไปทีละเล็กทีละน้อย สิ่งที่เป็นมลทินของใจเราที่ไม่บริสุทธิ์ก็จะถูกขัดเกลาไปทีละเล็กทีละน้อยเช่นเดียวกัน ในที่สุดใจก็บริสุทธิ์ขึ้น ละเอียดขึ้น แล้วสักวันหนึ่งเราก็จะสมหวัง

คุณครูไม่ใหญ่
6 มิถุนายน พ.ศ. 2536

ทุกภารกิจ ฝึกจิตได้

รูปภาพ
การทำสมาธิ เราสามารถทำได้ทุกอิริยาบถ ทุกภารกิจเราสามารถฝึกใจได้ ให้สังเกตดูใจตัวเราเอง สังเกตดูการกระทำ การพูด การคิด ทุกอย่างที่เราทำว่า “พอดี” แล้วหรือยัง ไม่ว่าจะกวาดบ้าน จะล้างถ้วยล้างชาม จะหั่นผัก งานต่าง ๆ เหล่านี้ เป็นกิจกรรมส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันซึ่งเราต้องทำ ถ้าเราสามารถทำงานเหล่านี้ให้พอดีได้แล้ว เราก็สามารถฝึกใจให้พอดีได้ นั่นคือ เมื่อเราปฏิบัติธรรม เราจะรู้จักคำว่า “วางใจให้ถูกส่วน” แล้วธรรมะก็จะเกิดเป็นความสว่างขึ้นในใจ ดูคุณยายอาจารย์เป็นตัวอย่าง ท่านทำงานหยาบได้พอดีทุกอย่าง งานละเอียดท่านจึงสามารถทำได้ดี คุณครูไม่ใหญ่ ๒๓ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๔ งานหยาบ หมายถึง ภารกิจหรือกิจกรรมต่าง ๆ ที่ต้องทำ งานละเอียด หมายถึง การปฏิบัติธรรม ฝึกใจให้หยุดนิ่งภายใน

การปฏิบัติธรรมจำเป็นสำหรับทุกชีวิต

รูปภาพ
เราปฏิบัติธรรมเพื่อความบริสุทธิ์บริบูรณ์แห่งชีวิต ไม่ใช่เพื่อความอยากเด่น อยากดัง หรือต้องการให้ใครมายกย่องสรรเสริญ หรือปรารถนาลาภสักการะ แต่เรามุ่งปฏิบัติธรรมเพื่อทำความบริสุทธิ์ให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป
จิตยิ่งสะอาด ยิ่งบริสุทธิ์ ก็ยิ่งมีความสุขมาก มีปัญญาบริสุทธิ์เพิ่มขึ้น รู้เห็นอะไรไปตามความเป็นจริง ซึ่งจะทำให้เราดำเนินชีวิตได้ถูกต้อง สมบูรณ์ มีความสุขตลอดเส้นทางในระหว่างที่มีชีวิตอยู่ จนกระทั่งถึงวันสุดท้ายของชีวิตก็ยังมีความสุข
แม้จะอยู่บนเตียงผู้ป่วย ก็ป่วยแต่เพียงร่างกายเท่านั้น แต่จิตใจองอาจ สูงส่ง มีความสุข อยู่ในบุญกุศล อยู่ในธรรม อยู่ในพระรัตนตรัยภายในที่สุกใส สว่าง
เมื่อละโลกไปแล้วก็มีความสุขในสัมปรายภพ เข้าไปเป็นสหายแห่งเทวดา
คุณครูไม่ใหญ่ วันที่ ๑๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๕

หัวใจบรมโพธิสัตว์

รูปภาพ
บุคคลโดยทั่วไป มักคิดถึงตนเอง...มากกว่าผู้อื่น
แต่พระบรมโพธิสัตว์จะคิดถึงคนอื่นมากกว่าตัวเอง และถือว่า การที่คิดถึงคนอื่นนั้น ก็คือการคิดถึงตนเอง เพราะไม่ได้มีในความรู้สึกแตกต่างเลย เรารักตัวเองอย่างไร...ก็รักผู้อื่นอย่างนั้น รักผู้อื่นอย่างไร...ก็รักตัวเองอย่างนั้น ดังนั้น จึงมีความรู้สึกว่า การทำเพื่อผู้อื่น ก็คือการทำเพื่อตัวเอง นี่คือหัวใจของยอดนักสร้างบารมี และพระบรมโพธิสัตว์ทั้งหลาย
คุณครูไม่ใหญ่
๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๕

มาปลูกเมตตาธรรมในใจกันเถอะ

รูปภาพ
เป็นคนซื่อตรง จะปรารถนาดีกับใคร ก็ให้ปรารถนาดีอย่างแท้จริง อยากให้ทุกคนมีความสุขจริง ๆ ด้วยความจริงใจ ไม่ใช่แสร้งทำ หรือมีมายา ไม่มีเหลี่ยมไม่มีคูกับใครทั้งสิ้น
ให้อภัย ก็ให้อภัยกันจริง ๆ เจอหน้าเขา ก็พูดกับเขาก่อนได้ ยิ้มแย้มแจ่มใสกับเขาก่อนได้
นี่คือเมตตาธรรม ที่เราจะต้องปลูก เข้ามาในใจของเรา
คุณครูไม่ใหญ่
๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๑

ยกใจให้สูง

รูปภาพ
ยกใจของเราให้สูง ยิ่งยกใจให้สูงมากเท่าไร ก็จะยิ่งมองเห็นอะไรได้กว้างขวางขึ้น ความรู้สึกแบ่งเขา แบ่งเรา ก็จะหมดสิ้นไป
เพราะใจไม่ค่อยสูง ถึงได้แบ่งเป็น นั่นพวกเรา...นั่นไม่ใช่พวกเรา
ก็เลยทำให้เกิด… ความคิด เบียดเบียนกัน คำพูด เบียดเบียนกัน การกระทำ เบียดเบียนกัน รบราฆ่าฟันกัน
เพราะฉะนั้นจำเป็นอย่างเร่งด่วน ที่จะต้องยกใจให้สูงขึ้น
คุณครูไม่ใหญ่ ๒๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๗

การแผ่เมตตาทำให้ใจเราเป็นสุข

รูปภาพ
การแผ่เมตตาทำให้ใจเราเป็นสุข แผ่กระแสแห่งความปรารถนาดีของเรา ไปยังสรรพสัตว์ทั้งหลายที่ไม่มีประมาณ ให้สรรพสัตว์ทั้งหลายอยู่เย็นเป็นสุข พ้นจากทุกข์โศกโรคภัยพิบัติต่าง ๆ ใครที่เคยทำให้เรา ขุ่นข้องหมองใจ ขุ่นมัว เราก็ให้อภัยเขา ไม่โกรธตอบ ไม่ผูกโกรธ ไม่ผูกพยาบาท
การผูกโกรธ ผูกพยาบาท เป็นเหตุให้ใจเราเศร้าหมอง ขุ่นมัว เป็นทุกข์ หลับก็ไม่เป็นสุข ตื่นก็ไม่เป็นสุข เหมือนคนป่วยอย่างนั้น
คุณครูไม่ใหญ่ ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๑

ความสุขแท้จริง...อยู่ในตัว

รูปภาพ
ใจของเราเตลิดเปิดเปิง จากฐานที่ ๗ มายาวนานแล้ว
ที่เราเคยได้ยินคำว่า "ใจแตก" มันแตกจากตรงนี้แหละ ไปติดในเรื่องราวต่าง ๆ เยอะแยะ ตั้งแต่เราเติบโตเจริญวัยเรื่อยมากระทั่งถึงวันนี้ เราจึงไม่เคยพบความสุขสักทีหนึ่ง
เพราะความสุขมีที่เดียว อยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ตรงนี้
ดังนั้นเราก็ต้องนำใจ กลับมาสู่ที่ตั้งดั้งเดิม เป็นตำแหน่งที่ถูกต้องและดีงาม ที่จะทำให้เรามีความสุขมาก ๆ และสมหวังในชีวิต
คุณครูไม่ใหญ่
24 มกราคม พ.ศ. 2553

เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป

รูปภาพ
ตลอดเวลาตั้งแต่เกิดมาจนกระทั่งบัดนี้ ร่างกายเราค่อย ๆ เสื่อมลงไปตามลำดับแล้วไม่ช้าเราก็จะต้องทอดทิ้งร่างกายนี้ไปร่างกายที่ทอดทิ้งแล้ว เป็นประดุจท่อนไม้ที่เขาทิ้งไว้ในป่าไม่ช้าก็จะผุพัง แยกสลายไปตามกฎของธรรมชาติเพราะฉะนั้น สิ่งนี้ ขณะที่อยู่กับตัวของเราเอง ยังไม่ใช่ของจริงเป็นแค่เครื่องอาศัยชั่วคราว สิ่งอื่น ๆ นอกจากนี้ก็จะเช่นเดียวกันไม่ว่าจะเป็นเครื่องนุ่งห่ม เครื่องประดับ ที่อยู่อาศัย จะเป็นหมู่ญาติ หรือจะเป็นใครก็ตามไม่ช้าก็จะต้องแตกสลายไปเช่นเดียวกัน

เกิดขึ้น 
ตั้งอยู่
แล้วก็เสื่อมสลาย...
คุณครูไม่ใหญ่ ๒๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓

ทางพ้นทุกข์..อยู่ในตัวเรา

รูปภาพ
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงค้นพบว่า การเกิดในวัฏฏะมีภัยมากการไปสู่อบายไม่ดีเลยจะหลุดพ้นได้ ต้องเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว ถึงที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง เพราะว่าไปถึงพระรัตนตรัยในตัวแล้ว จะเปลี่ยนเราจากผู้ไม่รู้ มาเป็นผู้รู้ สิ่งที่เป็นความลับของชีวิตก็ถูกเปิดเผยทำให้เราได้เข้าใจอะไรได้แจ่มแจ้งขึ้น มองเห็นกิเลสอาสวะ ซึ่งเป็นสาเหตุแห่งความทุกข์เห็นได้ด้วยพระรัตนตรัยในตัวซึ่งท่านมีธรรมจักขุและญาณทัสนะเมื่อใจหลุดออกมาจากนิวรณ์ธรรม และความมืดที่มาห่อหุ้มดวงจิตจะเห็นอะไรไปตามความเป็นจริง ไม่มีผิดมีเพี้ยนเลย รู้อะไรก็รู้ไปตามความเป็นจริงเมื่อถึงพระรัตนตรัยอย่างนี้เห็นกิเลสแล้วก็เห็นวิธีที่จะหลุดพ้นจากกิเลส จากอาสวะ คุณครูไม่ใหญ่
๒๐ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๖

รู้แล้ว!! ทำไมวัดพระธรรมกายจึงสร้างวัดใหญ่ คิดงานใหญ่ๆ ?

รูปภาพ
ทำไมหลวงพ่อคิดงานใหญ่ เพราะมีความปรารถนาใหญ่ ที่จะนำพาชาวโลกทั้งมวล ให้เข้าถึงพระธรรมกาย
หลวงพ่อว่า เราเกิดมาทั้งที เราควรคิดอะไรใหญ่ๆ เพราะคิดเล็ก คิดปานกลาง คิดใหญ่ ก็ต้องตายเหมือนกัน
การคิดใหญ่ๆ หลวงพ่อดูพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ เป็นต้นแบบ มันทำให้หัวใจเราใหญ่ กำลังใจเราใหญ่ เราจะไม่รู้สึกเหนื่อย ไม่รู้สึกกังวลและไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น คิดแต่ว่า ทำอย่างไร เราจึงจะทำงานสำเร็จ
เมื่อเราจะทำความดี จะไปหงอยเหงาเศร้าสร้อยทำไมจริงไหม
คุณครูไม่ใหญ่