บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง 3

บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง 3
คำไม่เล็กของคุณครูไม่ใหญ่มินิ 1




ต่อให้มือถึง ใจถึง
ทีมถึง ทุนถึง
แต่ถ้าบุญไม่ถึง
ทำอะไรก็ไม่สำเร็จ
๑ มิถุนายน พ.๒๕๔๖



ทุกอย่างขึ้นอยู่กับ “บุญ” เป็นหลัก
มนุษย์ไม่ได้เก่งอะไรหรอก
บางคนมีความรู้ดี มีความสามารถดี
ความรู้ถึง ทีมถึง ใจถึง อะไรถึงๆ หมด
แต่ถ้าบุญไม่ถึง...ก็ไปไม่ถึงเป้าหมาย
๒๖ พฤษภาคม พ.๒๕๔๘



สิ่งที่อยู่เบื้องหลังโชคชะตาก็คือบุญ
ถ้าบุญไม่ถึง...ก็ไปไม่ถึงดวงดาว
๑ ตุลาคม พ.๒๕๕๐



ถ้าหมดบุญ...ก็หมดลม
หมดสิทธิ์หายใจ
หมดสิทธิ์ครอบครอง
ทุกสิ่งทุกอย่าง
๒๖ กุมภาพันธ์ พ.๒๕๕๘



เมื่อเราทำบุญ
ก็ต้องรอระยะเวลา
ให้บุญส่งผลบ้าง
๒ ธันวาคม พ.๒๕๔๔



บุญที่เราทำไว้
เป็นบ่อเกิดแห่งความสุข
และความสำเร็จในชีวิตอย่างแน่นอน
แต่รอเวลาทำงานอยู่
บาปก็เช่นเดียวกัน
๒๘ มิถุนายน พ.๒๕๔๘



บุญเท่านั้นจึงจะสู้กับบาปได้
ขจัดบาปได้ ล้างบาปได้
ขจัดมลทินของใจได้
และยังอุทิศไปให้แก่บรรพบุรุษ
บุพการี หมู่ญาติของเรา
ที่ละโลกไปแล้วได้
๒๘ มีนาคม พ.๒๕๔๗



ในช่วงที่บุญเก่าส่งผล
บาปยังไม่ได้ช่อง
อะไรๆ ก็ดีไปหมด
เวลาบาปส่งผล
แม้เรากำลังทำสิ่งดีๆ อยู่ก็ตาม
แต่เรื่องไม่เป็นเรื่องก็เกิดขึ้นได้
๑๔ มีนาคม พ.๒๕๕๕



เมื่อบุญยังไม่ส่งผล
แต่วิบากกรรมมาตัดรอนก่อน
ก็อย่าท้อใจ อย่าน้อยใจว่า
เราทำบุญไว้ตั้งเยอะ บุญไม่เห็นช่วยเราเลย
อย่าคิดอย่างนั้น
บุญที่เราทำไม่ได้หายไปไหน
กำลังช่วยแก้ไขอยู่ตลอดเวลา
ถ้าบาปอกุศลแรงกล้ามันก็ให้ผลก่อน
แต่บุญก็ช่วยผ่อนหนักให้เป็นเบา
เบาก็ให้หายไป
๒ ธันวาคม พ.๒๕๔๔



บุญที่เราได้กระทำไว้
จะไปตัดรอนวิบากกรรม วิบากมาร
วิบากกรรมเหล่านั้นก็จะเบาบางเจือจางไป
ที่หนักก็เป็นเบา ที่เบาก็หาย
๔ กรกฎาคม พ.๒๕๔๗



มีแต่บุญและบาปเท่านั้น
ที่ครอบครองมนุษย์อยู่
ขึ้นอยู่กับว่า
ชีวิตช่วงนั้นอะไรได้ช่องส่งผลก่อน
๑๔ มีนาคม พ.๒๕๕๕



เมื่อเราหยุดพักสร้างบุญ
บุญก็พักด้วย
บาปก็จะได้ช่องเสียบเข้ามาทันที
จะฉุดดึงเราไปทำบาปอกุศลต่อ
อีกมากมาย
๘ กุมภาพันธ์ พ.๒๕๔๗



บุญช่วยอยู่ตลอดเวลา
ชิงช่วงและช่วงชิงต่อสู้กันอยู่
ระหว่างธรรมะกับอธรรม
๒ ธันวาคม พ.๒๕๔๔



ชีวิตมนุษย์ไม่แน่นอน
การชิงช่วงช่วงชิงของบุญบาป
เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา ๒๔ น.
๑๖ กันยายน พ.๒๕๔๔



บุญบาปชิงช่วงช่วงชิงกันส่งผล
ถ้าบุญส่งผล...
ก็ประสบความสุขและความสำเร็จในชีวิต
ถ้าบาปส่งผลก็จะตรงกันข้าม
จะมีอุปสรรคของชีวิต
บุญบาปมันอยู่ในตัวเรานี่แหละ
๑๐ พฤษภาคม พ.๒๕๕๐



เราไม่อาจที่จะห้ามความตายได้ฉันใด
บุญที่เราทำในวันนี้
ก็ไม่อาจห้ามความรวยได้ฉันนั้น
๒ พฤศจิกายน พ.๒๕๔๖



ถ้าคนทำบาปเยอะๆ ในยุคศีลธรรมเสื่อม
พญามารก็จะเอาบาปของทุกคนมารวมกัน
ส่งกลับมา...ทำให้กัปวินาศได้
๑๒ มกราคม พ.๒๕๕๕



การที่ภาพรวมเศรษฐกิจ
ของประเทศตกต่ำ
แปลว่า กระแสบุญในตัว
ของคนในประเทศหย่อน
๕ สิงหาคม พ.๒๕๕๐



เรื่องบุญต้องทำไว้
ถ้าตายแล้วสูญก็เจ๊ากันไป
แต่ถ้าเกิดตายแล้วไม่สูญ
เราจะมีความสุขในสุคติโลกสวรรค์
๓ มิถุนายน พ.๒๕๕๑



ตายแล้วเอาอะไรไปไม่ได้
นอกจากบุญกับบาป
ที่เราทำตอนมีชีวิตอยู่
๑๐ เมษายน พ.๒๕๕๑



บุญ...เราต้องทำเอง
อย่าไปหวังให้ใครเขาทำให้เราเลย
บางทีแบ่งทรัพย์ไว้ให้ลูกหลานตอนมีชีวิตอยู่
พอเราตายแล้ว ต้องมานั่งดู
เมื่อไรหนอ...เขาจะทำบุญอุทิศให้สักที
ทำเองดีกว่า ลุยไปเลย
จะได้เป็นต้นบุญต้นแบบให้ลูกหลานด้วย
และได้ทำเพื่อตัวเองด้วย
๑๘ มกราคม พ.๒๕๔๗



บุญต้องทำตอนมีชีวิตอยู่
อย่าไปทำตอนที่ตายแล้ว
สมมติยกสมบัติให้ใครก็ตาม
เขาเอาสมบัติเรา
มาทำบุญอุทิศให้ภายหลัง
บุญก็ได้ไม่มากเท่ากับที่เราทำเอง
ตอนที่ยังมีลมหายใจอยู่
๓๑ ตุลาคม พ.๒๕๔๙



เมื่อเราอยู่โลกสวรรค์
ถ้าเราทำบุญมาน้อย รัศมีของเราก็น้อย
บริวารของเราก็น้อย วิมานของเราก็น้อย
ตอนนั้นจะมานึกน้อยเนื้อต่ำใจว่า
รู้อย่างนี้...ทำบุญให้เต็มที่ก็ดี
เราไม่ควรจะมีชีวิตอย่างนั้น
๓ พฤศจิกายน พ.๒๕๔๕



อย่าใช้คำว่า ทำบุญไม่ขึ้น
เพราะเรื่องของบุญบาป
เป็นเรื่องที่ลึกซึ้ง ซับซ้อน
ทำบุญแล้ว ย่อมได้บุญ มีแต่ขึ้นอย่างเดียว
แต่ก็ต้องรอคอยการส่งผล
คล้ายๆ กับบาปนั่นแหละ
๒๘ มิถุนายน พ.๒๕๔๘



ถ้าปรารถนาให้กรรมเบาบาง
ต้องหมั่นสั่งสมบุญ
ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา
อุทิศส่วนบุญให้กับทุกๆ ชีวิต
ที่เราเคยไปล่วงเกินเอาไว้
๑๖ สิงหาคม พ.๒๕๕๐



วิธีล้างบาปมีวิธีเดียว
คือ สร้างบุญด้วยตนเอง
ไม่มีใครล้างบาปแทนให้ได้
เราทำบาปเอง...ก็ต้องล้างเอง
๑๖ สิงหาคม พ.๒๕๕๐



ถ้าไม่มีทรัพย์ในการสร้างบารมี
เราก็มีวิธีอื่นที่จะเป็นทางมาแห่งบุญ
เราก็รักษาศีล ศีล ๕ ศีล ๘
หรือเจริญภาวนาไป
๒ ธันวาคม พ.๒๕๔๔



บุญไม่มีการซื้อ ไม่มีการขาย
อยากจะได้ ต้องทำเอง
๑ สิงหาคม พ.๒๕๔๘



บุญใดก็ตามถ้าทำในยามยาก
ด้วยความยากลำบาก
แต่ใจนั้นชื่นบานตลอด
ไม่มีความเสียดายเลย
เวลาบุญส่งผลจะส่งผลมาก
อย่างปัจจุบันทันตาเห็นทีเดียว
๓๐ กันยายน พ.๒๕๔๑



มีบุญมาก อุปสรรคก็น้อย
มีบุญน้อย อุปสรรคก็มาก
๑๖ กรกฎาคม พ.๒๕๕๐



อย่าไปกู้เงินมาทำบุญ
ทำให้หมดใจ
แต่อย่าให้หมดตัว
๒๗ มกราคม พ.๒๕๔๕



อย่ากู้หนี้มาทำบุญ
เพราะจะทำให้เดือดร้อน
เราทำด้วยตัวของเราเอง
เท่าที่จะทำได้
ถ้าทำคนเดียวไม่ได้
ก็ไปชวนคนอื่นมาช่วยทำ
๔ มกราคม พ.๒๕๔๑


เราต้องสั่งสมบุญให้มากๆ
เมื่อบุญมาก
บริวารก็มาก สมบัติก็มาก
๓ พฤศจิกายน พ.๒๕๔๕



ทำบุญง่ายมาก...ก็ได้ง่ายมาก
ไม่เกี่ยวกับสถานการณ์ใดๆ ของโลก
ไม่ว่ายุคที่เรามาเกิด
โลกจะเป็นอย่างไร
สิ่งแวดล้อมจะเป็นอย่างไร
สมบัติอัศจรรย์ก็จะบังเกิดขึ้นกับเรา
อย่างง่ายๆ
๔ พฤศจิกายน พ.๒๕๕๐