เคล็ดลับความสุขความสำเร็จในชีวิต


บุญที่เราทำในวันนี้จะติดไปในภพเบื้องหน้า ติดไปหลายชาติทีเดียว ให้เราได้สมบูรณ์ไปด้วยสมบัติทั้งสาม มนุษย์สมบัติ ทิพยสมบัติ แล้วก็นิพพานสมบัติ
ถ้าเป็นมนุษย์สมบัติ ก็สมบูรณ์ไปด้วยรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ เป็นต้น
ติดไปเลยหลายภพหลายชาติ เหมือนเสาไฟฟ้าข้างถนน พอเราสับสวิตช์ไฟ ไฟฟ้าก็สว่างพรึ่บไปหมดเลย บุญก็จะตามส่งผลไปอย่างนั้นแหละ ส่งกันต่อ ๆ ไป แต่ถ้าไม่ทำบุญใหม่เพิ่ม ก็มีวันหมดสิ้นไปได้
เหมือนเราประสบความสำเร็จในปัจจุบันนี้ ก็อาศัยบุญเก่าที่เราได้สั่งสมมา ทำให้เราสมบูรณ์ไปด้วยสมบัติทั้งสาม รูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ บริวารสมบัติ เป็นต้น แต่ถ้าหากว่าไม่ทำบุญใหม่ในชาตินี้ จะเอาบุญเก่ามาต่อบุญใหม่ เป็นบุญต่อบุญ สมบัติต่อสมบัติ ก็มีวันหมดสิ้นไปได้ เพราะฉะนั้น เราจะเห็นได้ว่าอดีตคนเคยรวย อดีตเศรษฐี กลายมาเป็นยาจกก็เยอะแยะ เพราะไม่ได้สั่งสมบุญใหม่เพิ่ม เพราะฉะนั้นบุญต้องทำ
โลกมนุษย์นี้เป็นโลกแห่งการสร้างบารมี ไม่ใช่โลกแห่งการเสวยผลบุญ เสวยสุข เราต้องเกิดมาสร้างบารมี สร้างความดีให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป ให้ใช้ทุกอณุวินาที ที่ยังมีชีวิตอยู่สร้างบุญสร้างบารมีให้เต็มกำลังไปเลย  อย่าทำตามกำลัง ทำให้เต็มกำลัง ทำหมดใจ แต่ไม่ใช่หมดตัว ทำหมดใจ ไม่มีวันหมดตัว
เวลาในโลกมนุษย์นี้ มีประเดี๋ยวเดียวเท่านั้น และความตายไม่มีนิมิตหมาย เราจะตายวันไหน เวลาไหน ที่ไหน ด้วยอาการอย่างไร ยากที่จะรู้ได้ นอกจากเรามีรู้มีญาณและทัสนะอันบริสุทธิ์เราถึงจะรู้ได้ แต่โลกชีวิตใหม่หลังจากการตายแล้วนั่นแหละ เป็นชีวิตที่เสวยผลยาวนานทีเดียว
ถ้าทำบาป ก็ไปเสวยผลทุกข์ในอบายยาวนานมาก ไม่ใช่เป็นร้อย เป็นพัน เป็นหมื่นปี แต่ว่าเป็นกัปปี หลาย ๆ กัปทีเดียว ในสวรรค์ก็เช่นเดียวกัน ถ้าเป็นมนุษย์ได้สร้างความดี ตายแล้วไปสู่เทวโลก ก็ไปเสวยผลบุญที่เราได้ทำเอาไว้ยาวนาน
ชีวิตหลังจากตายแล้วยาวนานนัก เป็นชีวิตแห่งการเสวยผล ไม่มีการทำมาหากิน ไม่มีการทำมาค้าขาย ไม่มีธุรกิจการงานอันใด นอกจากเสวยผล
เมื่อเราทราบอย่างนี้ ให้ใช้วันเวลาที่มีจำกัดในโลกนี้สร้างบุญสร้างบารมีให้เต็มที่ ด้วยทาน ศีล ภาวนา เป็นต้น ทำทุกวัน ทำบ่อย ๆ ทำให้เป็นนิสัย เป็นกิจวัตรเหมือนอาบน้ำล้างหน้าแปรงฟันอย่างนั้น หรือเหมือนลมหายใจเข้าออกเป็นอัตโนมัติอย่างนี้นะ จึงจะถูกหลักวิชชา ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านได้ทำผ่านมาแล้ว และตรัสสรรเสริญในการทำเช่นนี้ เพราะฉะนั้นให้ทำความเข้าใจให้ดีนะลูกนะ
คุณครูไม่ใหญ่
3 มีนาคม พ.ศ. 2545