อย่าคิดว่า..ทำบุญมาเยอะแล้ว




ถ้าตอนมีชีวิตอยู่ เราสร้างบุญกุศลเอาไว้
บุญก็จะนำเราไปสู่สุคติภพ
หล่อเลี้ยงให้เรามีความสุขในสุคติ โลกสวรรค์
ถ้าบาปหล่อเลี้ยง ก็ต้องไปอบายภูมิ
ไปเกิดเป็นสัตว์นรก เป็นอสุรกาย
เป็นเปรต เป็นสัตว์เดรัจฉาน เป็นต้น
ทุกข์ทรมานอยู่ยาวนานนัก
เมื่อความตายไม่มีนิมิตหมาย ดังนั้นเราไม่ควรประมาท ชะล่าใจ ต้องมีความพร้อมเสมอ เราจะพร้อมและไม่กลัวต่อมรณะภัยได้ ต่อเมื่อเราได้สั่งสมบุญกุศลเอาไว้ ด้วยการให้ทาน รักษาศีล แล้วก็เจริญภาวนาอยู่เป็นนิจ คือ ทำสม่ำเสมอทุกวัน ไม่ให้ขาดเลยแม้แต่วันเดียว ทำมากบ้าง น้อยบ้าง เราก็ทำไป
แต่ว่าบุญ ควรจะทำให้มาก ๆ ทั้งทาน ทั้งศีล ทั้งภาวนา ทั้งหน้าที่กัลยาณมิตรต้องทำให้ครบถ้วน ให้บริบูรณ์
เมื่อเราสั่งสมบุญกันเต็มที่แล้ว เราก็จะมีความพร้อมอยู่ในตัว จะมีปีติ มีมหาปีติเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา พร้อมเสมอ ไม่ว่าจะละสังขารด้วยอาการใด ที่ไหน ก็ไม่หวั่นไหว เพราะเรามีบุญเป็นที่พึ่ง
ยิ่งเราเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว ก็ยิ่งมีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง พอถึงพระรัตนตรัยในตัวแล้ว เราจะเลือกเกิดในสุคติภพ ภพภูมิไหนก็ได้ เหมือนเศรษฐี มหาเศรษฐีที่มีทรัพย์มากจะไปอยู่ในสถานที่ที่สวยงามประณีตสะดวกสบายตรงไหนก็ได้ เพราะมีทรัพย์มาก เรามีบุญมากก็เช่นเดียวกันนะลูกนะ
เพราะฉะนั้น ต้องหมั่นสั่งสมบุญ อย่าชะล่าใจว่า เราทำบุญมาตั้งเยอะแยะแล้ว ถ้าบุญเราเยอะเราก็ต้องสมปรารถนาในทุกสิ่ง สมหวังดังใจในทุกสิ่ง แต่นี่บางครั้งเราก็สมหวัง บางครั้งเราก็ไม่สมหวัง บางครั้งชีวิตก็ราบรื่น บางครั้งมันก็ขลุกขลัก บางครั้งก็ขลุกขลิก นี่ก็เป็นเครื่องบ่งชี้ว่า  เรายังสั่งสมบุญมาไม่มาก  อย่าไปคิดว่า เราทำกันมามากมายแล้ว  ยังนะลูกนะ
พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ,คุณยายอาจารย์ของเรา ท่านสั่งสมบุญไม่ขาด ทั้งทาน ศีล ภาวนา ทั้งทำหน้าที่กัลยาณมิตร ทั้งทำวิชชาปราบมาร ไปรู้ไปเห็นวิชชาธรรมกาย ปราบพญามาร มุ่งไปสู่ที่สุดแห่งธรรม เพื่อตัวเองจะได้พ้นจากการเป็นบ่าวเป็นทาสของพญามาร สรรพสัตว์ก็จะพลอยหลุดพ้นไปด้วย ท่านยังรำพึงอยู่เรื่อย ๆ ว่า ท่านเพิ่งสร้างบุญมาได้นิดเดียว
เพราะฉะนั้น อย่าเพิ่งชะล่าใจนะลูกนะว่า
เราได้สั่งสมบุญกันมาเยอะแล้ว 
เรายังทำไปได้หน่อยเดียวเท่านั้นแหละ 
เดี๋ยวก็วัน เดี๋ยวก็คืน เดี๋ยวก็จะหมดเวลาแล้ว
คุณครูไม่ใหญ่
14 เมษายนพ พ.ศ. 2545